#ASK: Celine Kalfsbeek

Wist je dat je tijdens Rotterdam Art Week gratis gebruik kunt maken van een MINI shuttle-service tussen Art Rotterdam en het M4H-gebied? Je vindt de twee opstaphaltes voor de Van Nellefabriek en het HAKA-gebouw waar OBJECT georganiseerd wordt. Voor deze editie van #ASK stellen we een aantal vragen aan Celine Kalfsbeek, die verantwoordelijk is voor de sponsoring en marketing van Kalfsbeek BMW & MINI, die de shuttle-service verzorgen. Wat maakt een MINI juist zo bijzonder?

Hoe ben je als jonge vrouw in de autowereld beland? 
Kalfsbeek BMW & MINI is een familiebedrijf dat al sinds 1955 bestaat en ik ben de derde generatie! Ik werkte van jongs af aan al mee; eerst als vakantiebaantje en daarna naast mijn studie. Ik heb na mijn studie wel nog even een tijdje ergens anders gewerkt omdat ik toch even ‘in een andere keuken’ wilde kijken. Maar daarna heb ik de overstap gemaakt. Werken als vrouw in de automotive business is eigenlijk alleen maar hartstikke leuk. Er werken inderdaad veel mannen — lekker direct — maar in alle functies van het bedrijf is er ook een vrouw werkzaam. 

En waarom spreekt juist de MINI jou in het bijzonder aan?
Ik ben natuurlijk een beetje besmet met het virus haha. Maar het is ook echt een hele leuke en unieke auto omdat er geen één hetzelfde is. Je kunt hem helemaal zelf samenstellen, met strepen, verschillende velgen enzovoort.

Welk gevoel hoop je dat bezoekers van Rotterdam Art Week overhouden aan een gratis pendelritje met een MINI? 
Ik hoop dat ze er plezier aan beleven, want een autoritje is meer dan alleen een verplicht onderdeel om van A naar B te komen. Er rijdt ook een hele snelle variant mee — al mag hij niet op zijn snelst in de binnenstad natuurlijk — en een cabriolet, dus je weet nooit welke je krijgt. Als je meer wilt weten over de MINI dan kun je de chauffeur altijd even op de schouder tikken. We vonden Rotterdam Art Week en MINI goed bij elkaar passen, allebei lekker eigentijds met eigen draai en net als kunst is geen enkele MINI hetzelfde. En net als de stad Rotterdam zijn ze ook hartstikke hip.

Hoe zou je jouw band met de stad Rotterdam beschrijven? 
Ik draag Rotterdam een warm hart toe, het is echt een leuke stad. Ik ben zelf een echte Schiedammer, het kleine stadje naast Rotterdam. Je kunt vanaf daar wel de kenmerkende skyline van de stad zien.
Kalfsbeek BMW & MINI heeft drie vestigingen: in Schiedam, Wateringen en Brielle.

Geschreven door: Flor Linckens

Uitgelicht: M4H tijdens Rotterdam Art Week


Neem tijdens Rotterdam Art Week zeker ook een kijkje in het dynamische Merwe Vierhavensgebied, dat zijn naam dankt aan de vier havens die je in deze buurt vindt. Naast klassiekers als designbeurs OBJECT en spannende nieuwe projecten als Brutus vind je in M4H (Merwe Vierhavens) nog veel meer culturele hotspots.

Zo wordt de imposante KeileZaal getransformeerd voor de fotografiebeurs Haute Photographie, een internationale kunstbeurs waar booths plaatsmaken voor loungestoelen en salontafels. In een verfrissende presentatie maak je hier kennis met het werk van zowel opkomende als gevestigde kunstenaars.

Breng ook zeker een bezoek aan de Huidenclub, in een voormalige leerlooierij die fungeert als een hedendaags platform voor kunstenaars, ontwerpers en activisten. Tijdens Rotterdam Art Week zie je er de tentoonstelling ‘Soundtrack for a Troubled Time’ en kun je een kijkje wagen in de nieuwe boekwinkel Vide Books boven het café. Je vindt hier onder meer werken over grafisch ontwerp, kunst, vormgeving en architectuur en publicaties die gerelateerd zijn aan de programmering van de Huidenclub.

In het M4H-gebied vind je eveneens STEUR: een broedplek voor alle creatieve makers, van ontwerpers tot kunstenaars. Het concept is gevestigd in een oude elektriciteitscentrale en één keer per jaar worden de deuren van het pand opengesteld voor het publiek: tijdens Rotterdam Art Week. Wij interviewden alvast kunstenaar Johannes Langkamp en ontwerpers Marten van Middelkoop en Joost Dingemans van Plasticiet, naast Gilbert Curtessi, het brein achter STEUR.

In Kunst en Complex, één van de oudste atelierpanden van Rotterdam, openen dertig kunstenaars speciaal hun atelier voor bezoekers van Rotterdam Art Week. 

En in het Keilecollectief kun je kijken naar een tentoonstelling van KEILECONTEMPORARY (in samenwerking met har. art gallery) en onder andere deelnemen aan een reeks ‘Talks and Bites’ met designers als Wieki Somers en Ilse Evers, architecten als Iris Veentjer en kunstenaars als Alexandra Phillips en Maudy Alferink.

In de Keilewerf kun je je op zaterdag 21 in de uiteenlopende ambachten van de Keilewervers. Neem een kijkje achter de schermen in hun studio’s en maak kennis met een aantal fantastische en innovatieve producten. Tip: Heeft de kat je vaas omgegooid of heb je je koffiekopje kapot laten vallen? Neem deze dan mee want bij Studio Lotte Douwes kun je deze inleveren in ruil voor korting in de online shop. Er is bovendien een mini-bioscoop van Conform Cox waar je animatiefilms kunt bekijken, eventueel onder het genot van een cocktail of een stukje zelfgemaakt pizza van Städler Made.

En last but not least: in het concept Jungle Gym nodigen kunstenaars Noël Deelen en Jelmer Konjo je uit in het voormalige pakhuis en historisch museum de Dubbelde Palmboom, waar onder andere een reeks interactieve kunstwerken je uitdagen om op een andere manier met kunst om te gaan.
Tip: je kunt in M4H (Merwe Vierhavens) bovendien gratis gebruik maken van een MINI pendeldienst. Kijk hier voor meer informatie.


Tentoonstelling uitgelicht: Notes on Downtown in Het Nieuwe Instituut

De krapte op de woningmarkt domineert de media. Er moeten volgens schatting zeker een miljoen woningen gebouwd worden om de woningnood op te lossen. De Correspondent schreef vorige maand over de 43-jarige Yesica die emigreerde naar Spanje omdat ze daar wél een huis kon kopen. Daarbovenop komt gentrificatie, wat door city planners optimistisch de ‘opwaardering van wijken’ genoemd wordt, maar wat in de praktijk betekent dat de huren dusdanig stijgen dat de originele bewoners ze niet meer kunnen opbrengen. Massih Hutak ervaarde hetzelfde probleem in Amsterdam Noord en schreef er het sterke boek Jij hebt ons niet ontdekt, wij waren hier altijd al over. Ook in Rotterdam is dit een probleem, een stad waarin Amerikaanse megabeleggers en projectontwikkelaars als Blackstone massaal huizen opkopen. Vorig jaar werden 38% van alle verkochte woningen in Rotterdam niet gekocht om zelf in te wonen.

In Het Nieuwe Instituut kun je tijdens Rotterdam Art Week een interessante tentoonstelling bekijken van de Nederlandse fotograaf Désirée van Hoek, die vanaf 2007 een vergelijkbare beweging vastlegde in downtown Los Angeles. Ze zag daar precies gebeuren waar de Amsterdamse kraakbeweging in de jaren tachtig voor gewaarschuwd had: groeiende ongelijkheid, extreme woningprijzen en de ‘disneyficatie’ van een stad die zich steeds sterker richt op toerisme. De gemeente Amsterdam gaat tien miljoen euro investeren in de binnenstad — om zo te voorkomen dat het centrum straks volledig bestaat uit Nutella- en souvenirwinkels — maar in de Verenigde Staten heeft de vrije markt een veel aanzienlijkere rol waardoor de gevolgen veel extremer zijn. Armoede en dakloosheid werden niet opgelost en werden daarom alleen maar schrijnender. Downtown Los Angeles is opnieuw gebrand tot het meer catchy DTLA en werd in 2018 uitgeroepen tot de snelst gentrificerende regio van de VS. Van Hoek legt deze snelle veranderingen vast in meer dan 135 beelden. Wat kunnen we hiervan leren?

Désirée van Hoek bracht de reeks eveneens uit in het fotoboek Notes on Downtown en nam daarin ook zes interviews met specialisten uit het veld op, waaronder ook stadsgeograaf en postdoctoraal onderzoeker Cody Hochstenbach, die onder meer de gemeente Amsterdam adviseert over het onderwerp. Deze zes specialisten geven ons een potentieel inkijkje in onze eigen toekomst.Van Hoek begon haar carrière als modefotograaf en is in haar werk altijd op zoek naar een bepaalde universaliteit. Ze is daarbij in het bijzonder geïnteresseerd in de manieren waarop mensen zich kleden en welke bezittingen ze gekozen hebben.

Benieuwd wat er nog meer te zien is in Het Nieuwe Instituut tijdens Rotterdam Art Week? Neem dan eens een kijkje bij het programma.

#ASK: Houcem Bellakoud

Op 21 en 22 mei presenteert Unity in Diversity (UID) de Art Market, waarin kunstenaars, young creatives, fotografen en muzikanten een podium krijgen. Je komt hier in aanraking met verschillende soorten kunst, die bovendien te koop is, dus misschien ga jij wel naar huis met iets heel bijzonders. Denk aan fotografie, digital art, multimediakunst, schilderijen, houtskoolportretten en nog veel meer. Op de Art Market vind je betaalbare kunst van toonaangevende en beginnende kunstenaars. Speciaal voor kinderen van 8 tot 17 jaar worden er bovendien kunstzinnige workshops georganiseerd in schilderen en Spoken Word. Een DJ zorgt voor sfeer en er zal ook live muziek gespeeld worden. Voor deze editie van #ASK stellen we een aantal vragen aan Houcem Bellakoud, die samen met Jeanthalou Haynes Unity in Diversity oprichtte.

Kun je ons iets meer vertellen over wat de bezoekers van Rotterdam Art Week te wachten staat? 
Een multiculturele bruisende kunstmarkt, binnen en buiten, met een zandbar waar zij kunnen genieten van het podiumprogramma. Een kunstmarkt waar bezoekers de gelegenheid hebben om kennis te maken met inspirerende creatives. Creatieve mensen die open staan om de bezoekers iets te leren over hun kunstwerken, cultuur en zo hopelijk de liefde voor kunst te vergroten. 

De visie van Unity in Diversity is gericht op diversiteit en verbinding. Rotterdam is een veelzijdige stad met een grote diversiteit aan bewoners, en wij hopen dit te weerspiegelen tijdens de kunstmarkt. Zo hebben onze kunstenaars diverse achtergronden: van Suriname, Turkije, Chili, Zuid-Afrika tot Marokko en verder. Voor deze eerste editie van de Art Market starten wij met 33 verschillende kunstenaar die betaalbare kunst verkopen. 

Een quote van Leni Kae die mij over dit onderwerp inspireert is: “Art inspires us to visit the concept of ‘unity’ and see ourselves as part of a bigger universe.”

Houcem Bellakoud

Wat mogen ze volgens jou absoluut niet missen?
De live painting shows, de zine workshop, DIY elementen en mogelijk zijn er ook 2 mini veilingen per dag. 

Bezoekers kunnen tijdens het struinen over de markt een kijkje nemen bij de diverse live painting shows van Kénisha Dors, Charnele Carbiere, Hotegni Dansou en Tedsky. Tevens kan je op zaterdag een mooie henna tattoo laten zetten op je hand door onze creative Souhaila. 

De veilingen hangen af van de kinderen die zich aangemeld hebben voor de schilderworkshop die verzorgd worden door Browns Art House. Het idee is namelijk dat hun kustwerken naderhand geveild worden zodat zij de full experience hebben van een kunstenaar. De kinderen beslissen echter zelf of zij de uitdaging aangaan om het te koop aan te bieden of toch het kunstwerk zelf te houden. 

Kunst heeft best een hoogdrempelig imago, veel mensen denken — onterecht — dat zij zich geen kunst kunnen veroorloven binnen hun budget, terwijl je voor een paar tientjes al iets heel speciaals in handen kunt hebben. Welke vooroordelen hoop jij dat bezoekers van de Art Market overwinnen?
Leuk dat je dit vraagt, want wij hopen inderdaad de vooroordelen te overwinnen dat kunst onbetaalbaar is, dat kunst alleen voor de elite is. Kunst is voor iedereen en is beschikbaar in alle vormen en prijsklassen. 

Voor deze Art Market hebben wij een selectie gemaakt van multiculturele kunstenaars die kunst verkopen van €10 tot €300. Wij hebben deze prijsklasse bewust gekozen om te laten zien dat het echt mogelijk is om mooie, inspirerende en toffe kunstwerken te scoren binnen elk budget.

Wij hopen hiermee een eyeopener te zijn dat iedereen kunst kan veroorloven. Bovendien hopen wij dat er nieuwe makers geboren worden die door dit evenement geïnspireerd zijn geraakt om ook hun creativiteit te uiten door middel van kunst.

Hoe zou je jouw band met de stad Rotterdam beschrijven? 
Ik ben geboren en getogen in het schitterende Tunesië waar ik veel tijd doorbracht bij mijn grootouders: mijn opa, een donkere man, en mijn oma, in de volksmond een ‘ginger’. Voor Tunesische begrippen hebben mijn grootouders zeer uitzonderlijke uiterlijke kenmerken. Kenmerken die ervoor gezorgd hebben dat zij allebei barrières hebben moeten doorbreken in mijn hometown Menzel Bourguiba. 

De levensverhalen en visie van mijn grootouders hebben ervoor gezorgd dat ik vandaag de dag open-minded ben en respect heb voor ieders identiteit. Deze mindset zorgde ervoor dat ik nieuwsgierig werd naar de wereld buiten Tunesië. In juni 2013 heb ik mijn hart gevolgd naar Rotterdam, op zoek naar de liefde. Tot mijn verbazing werd ik verliefd op een stad en haar diverse inwoners. 

Inmiddels is Rotterdam echt mijn thuis. Iedereen kan hier zijn wie zij willen zijn. De Rotterdamse multiculturele samenleving inspireerde mij om fotograaf en cultureel ondernemer te worden. Mijn doel is om mensen bij elkaar te brengen en liefde te verspreiden door middel van culturele projecten, events en kunst. 

Mijn favoriete quote om te zeggen is: De universele schoonheid ligt in de diversiteit van de wereldbevolking. 

Naar welke 3 andere events kijk je het meest uit tijdens de komende editie van Rotterdam Art Week 2022? 

Als fotograaf ben ik uiteraard benieuwd naar wat ik bij Rotterdam Photo 2022 kan zien en leren. Het bezoeken van foto expo’s is onderdeel van mijn ontwikkeling. De andere events spreken mij aan vanwege het culturele en sociale aspect dat zij belichten. 

Als ik zelf geen event zou organiseren dan zou ik meerdere event bezoeken; dat doen Jeanthalou en ik namelijk elk jaar. Dit jaar gaat dat niet lukken, maar wij zijn dankbaar dat wij onderdeel mogen zijn van Rotterdam Art Week. Jeanthalou en ik wensen iedereen heel veel succes en vooral plezier. Unity in Diversity!

#ASK: Tom Barman

Op dinsdag 17 mei om 17.00 opent in Rotterdam een spannende solotentoonstelling van de Vlaamse muzikant, regisseur en fotograaf Tom Barman. De opening vormt meteen het startschot voor de nieuw te openen galerie Weisbard. Barman verkocht met zijn rockgroep dEUS maar liefst 1,7 miljoen albums en hij is daarnaast zanger van het jazz-rock project TaxiWars. Wat niet iedereen weet is dat de Antwerpse artiest ook een begenadigd filmmaker en fotograaf is, met een unieke stijl en een feilloos gevoel voor kleur. In 2020 bracht hij het fotoboek ‘Hurry up and wait’ uit. Een speciale selectie uit deze reeks zal van 17 mei tot en met 19 juni te zien zijn in Weisbard in Rotterdam. Wij stelden hem alvast een aantal vragen over zijn werkwijze en inspiratiebronnen.

Tom Barman, Pink Idea, 2015

Je bent niet alleen muzikant, maar ook filmmaker en fotograaf. Heb je nog meer geheime talenten die je voor ons verborgen houdt? 
Ik maak een mean club sandwich (lacht). Voor mij zijn deze disciplines eigenlijk heel erg aan elkaar gelinkt. Vooral film en muziek vormen samen een prachtig huwelijk. Film was aanvankelijk het eerste dat ik wilde doen. Ik was vijftien en mocht van moeder naar de filmschool. Daar hoorde ook een fotografievak bij, maar daar ben ik aanvankelijk voor gebuisd [gezakt]. Foto’s maken vond ik destijds veels te boring, ik had een zekere maturiteit nodig om daar het geduld voor op te kunnen brengen. Maar eigenlijk leunen film, fotografie en muziek heel dicht tegen elkaar aan. Misschien dat foto nog het meeste uit de band springt, daar is nog het meeste sprake van verstilling. Maar ik moest eerst ietsje ouder worden, een veertiger, voordat ik de camera weer oppakte. Dat begon als iets heel privé’s. Ik ontwikkelde de beelden ’s avonds in mijn hotelkamer, dan was ik bezig op mijn computer. Vervolgens begon ik de foto’s af te drukken om ze thuis op te hangen, om er mee te leven. Op die manier kon ik goed achterhalen welke dingen ook na een tijdje nog bleef hangen, en wat er onderuitzakte. Na paar jaar vroeg de man van het label waar ik mijn foto’s ontwikkelde of ik niet eens een expositie moest organiseren. Dat moest toen eerst even marineren, want het was nog niet in me opgekomen op dat moment.

Kom je uit een creatief nest?
Mijn vader is ingenieur en amateurfotograaf but that’s as far as it goes. Maar ik ben echt een kind van de videostore-generatie. Één van de mooiste cadeaus die ik ooit kreeg was een videotheeklidmaatschap, wat destijds vrij duur was. Ik zag toen echt álles: van de meest obscure Japanse films tot de grootste Amerikaanse kaskrakers. Daar is mijn liefde voor film en beeld echt ontstaan. Nu ik erover nadenk: in de studio, als we muziek maken, wordt er sowieso veel vaker naar beelden en kleuren verwezen dan dan naar muziek, dat loopt heel erg door elkaar. Ik geloof dat het synesthesie heet: ik zie kleuren als ik muziek hoor.

Tom Barman, Where Has It Gone, 2021, Cabo Espichel, Portugal

Behalve de titels staat er geen tekst in je fotoboek, is dat omdat je niet teveel wilt invullen? 
Ik denk dat mijn fotografie misschien wel een reactie is op mijn muziek- en filmprojecten. Een jaar of tien geleden kocht ik mijn eerste toestel, na een brutale [heftige] persronde voor de toenmalige plaat van dEUS. Ik was daarna eigenlijk volledig leeggeluld. Het begon op mij te wegen, het was too much. Die eeuwige woordenbrij die gepaard gaat met mijn andere bezigheden. Ik merkte dat ik het heel leuk vond om te spreken met mensen in een galerie, van persoon tot persoon. Dat is op een heel ander niveau dan spreken met mensen na een show. Mensen in de kunstwereld spreken zelf veel meer en dat vind ik heerlijk. 

Mijn doel is het woordeloos brengen van beelden. Je kunt eindeloos praten over foto’s, maar je kunt er eigenlijk veel beter naar kijken. Dus toen mijn uitgever vroeg welke teksten we erbij zouden gaan plaatsen antwoordde ik: ‘helemaal niets’. Het gaat om de beelden. Robbert Roos [journalist en kunstcriticus, red.] heeft voor mijn eerste tentoonstelling wel een tekst geschreven voor als het publiek meer duiding wilde. Maar in het boek wilde ik dat niet.

Waar word je door getriggerd als je je camera in je hand hebt?
Door kleuren en structuren. En licht uiteraard. Je kunt het eigenlijk ook niet los zien van mijn day job. Ik heb de luxe om op ontzettend vreemde plekken terecht te komen wanneer we touren met de band. Kijk, het centrum van Rome, Firenze en Berlijn, dat kennen we nu wel. Wij komen juist in de buitenwijken, de suburbs, de industrieterreinen, en dat is juist interessant. We hebben daar vaak zoveel uren te overbruggen. Het is bijna een soort cadeau om dan op pad te gaan en als een gek te gaan fotograferen.

Tom Barman, Green Light, 2020

Hoe ga je te werk, welke camera gebruik je?
Ik gebruik een Sony Nex 5 met goede lenzen. Een oud model; klein, handig, op mijn maat gesneden, ik moet niets hebben van die grote camera’s. Het is niet zo dat ik die altijd bij me heb, ik neem me steeds heel bewust voor om foto’s te trekken, ik ga echt specifiek op pad, anders neem ik mijn camera niet mee.

Van 18 tot en met 22 mei barst Rotterdam Art Week weer los. Waar kijk je het meeste naar uit?
Allereerst kijk ik natuurlijk uit naar de opening van Weisbard, dat belooft een prachtige ruimte te worden. Ik zal zelf ook zoveel mogelijk aanwezig zijn gedurende de vijf weken waarin de tentoonstelling geopend is — dat vond ik in Antwerpen ook een fijne ervaring, om echt te kunnen praten met mensen.
Daarnaast breng ik bijna ieder jaar een bezoek aan Art Rotterdam, daar kijk ik ook nu weer naar uit.

Tom Barman, Mirrors, 2018

Over Weisbard
Weisbard is een project uit de koker van Hugo Borst. Hij startte de culturele ontmoetingsplek als een ode aan Karl Weisbard (1877-1942), een immigrant die werd geboren in Galicië, het huidige Oekraïne. Weisbard was net als Tuschinski een pionier in de Nederlandse bioscoopwereld en heeft dan ook zijn stempel gedrukt op het culturele landschap van Rotterdam. Borst hoopt met Weisbard een laagdrempelige kunstbestemming neer te zetten waar kunst in alle disciplines beleefd kan worden. Een plek waar, in zijn woorden, altijd een koffiekan klaarstaat. Borst is van plan vier of vijf exposities per jaar te programmeren, gecombineerd met werken uit zijn eigen kunstcollectie. Iedere eerste donderdag van de maand zal er een bovendien een (gratis) cultureel evenement georganiseerd worden, waaronder lezingen en optredens.

#ASK: Erika Vati van Art Index Rotterdam & tourpartner Anne-Marie Ros

De Do-It-Yourself-routes, samengesteld i.s.m. Art Index Rotterdam en de begeleide fysieke kunsttours die Art Index Rotterdam aanbiedt tijdens Rotterdam Art Week zijn een leuke en laagdrempelige manier om op eigen houtje de culturele kant van de stad Rotterdam te ontdekken. Of je nou van mode of fotografie houdt, van street art of van een kijkje achter de schermen in het kunstenaarsatelier: er zit zeker iets tussen voor jou. En je komt daardoor net op plekken waar je in een normale week misschien niet zo snel zou komen. Voor deze editie van #ASK interviewen we Erika Vati (initiatiefnemer/eigenaar van Art Index Rotterdam) en Anne-Marie Ros (Art Index Rotterdam tour-partner).

Jullie zijn natuurlijk insiders als het gaat om kunst, cultuur en design in Rotterdam. Wat wil je de bezoekers van Rotterdam Art Week vooral meegeven? 

Erika: Ik wil bezoekers inspireren om te ontdekken wat Rotterdam te bieden heeft. Ik hoop dat degenen die niet bekend zijn met de stad de rijke collectie aan openbare sculpturen ontdekken en dat ze meer leren over de vele kunstlocaties die er voor zorgen dat de stad het hele jaar door barst van de kunst. De mensen die wél bekend zijn met de stad hoop ik kennis te laten maken met plekken waarvan ze nog niet wisten dat ze bestonden. Omdat Rotterdam Art Week een groot evenement is, is iedereen samen onderdeel van iets bijzonders, en voor bezoekers biedt het een geweldige kans om alle kunstlocaties te bekijken, naast pop-uptentoonstellingen en andere evenementen.

Anne-Marie: En er is dit jaar zo ontzettend veel te doen dat we voor de 2022 editie hebben gekozen om alle Rotterdam Art Week deelnemers te verbinden in 5 Do-It-Yourself-routes. Het biedt de bezoeker een fijn kader om zich te oriënteren en door zo zelf de kunst te volgen verken je ook de stad op een verrassende manier. 

Erika: Deze routes, die bezoekers zelf kunnen lopen, bieden voldoende informatie zodat mensen zich niet verloren voelen, maar ze nemen daardoor wel een route die ze anders niet zo snel zouden nemen. Elke route vertelt een ander verhaal. Voor mij verbinden ze de locaties op dezelfde manier als kunstwerken bij elkaar worden gebracht in een tentoonstelling.

Wat hoop je dat ze ontdekken en waarin hoop je ze te verrassen?

Anne-Marie: ik hoop dat men zich vanuit nieuwsgierigheid laat verrassen door het enorme aanbod aan kunst en design. Tijdens Rotterdam Art Week valt door heel de stad kwaliteit te ontdekken, weg van de gebaande paden.

Erika: Ik hoop dat iedereen inspirerende kunstwerken tegenkomt die een gevoel van vervulling of transformatie bieden. Ik geloof dat kunst over ons en ons leven gaat en dat het met ons mee evolueert. Rotterdam heeft een grote verscheidenheid aan kunstpodia, met voor ieder wat wils. Van hedendaagse schilderkunst tot fotografie, performance en open studio’s, van ’s werelds beste kunstenaars tot het nieuwste opkomende talent, alle kunstvormen zijn aanwezig. Ik wil ook benadrukken dat veel van deze onderdelen speciaal voor Rotterdam Art Week worden gecreëerd: het vormt daarmee een belangrijke gebeurtenis.

Ik wil ook de lokale kunstscène zichtbaarder en toegankelijker maken. Als je het mij vraagt kunnen mensen kunst op een veel persoonlijkere manier ontdekken en beleven. Dat is het doel van de Do-It-Yourself-routes. Door deze routes te volgen kunnen mensen zelf de tijd en snelheid kiezen die bij hen past en kunnen ze zich de stad, en haar kunst, zelf eigen maken. De routes zijn gratis te downloaden op de website van Rotterdam Art Week. Je kunt ze printen als PDF of de route volgen op je telefoon.

Waar ben je zelf het meest door verrast?

Anne-Marie: ik ben verrast door hoe de stad in beweging blijft en door de enorme variatie in het aanbod, met veel jonge kunstenaars en nieuwkomers zoals Depot Boijmans Van Beuningen, Weisbard, Huidenclub, ROOF-A, Brutus, Jungle Gym, Jewel.Rotterdam op Object Rotterdam en de Unity in Diversity art market In Fruitvis. 

Erika: Ik sluit me aan bij Anne-Marie. Het grote aantal tentoonstellingen en evenementen dat wordt aangeboden en de energie van de stad. Dit verbaasde me niet zozeer, maak het maakt wel indruk op me. 

Hoe zou je jouw band met de stad Rotterdam beschrijven? 

Anne-Marie: De kunst bracht mij naar Rotterdam. Door de unieke dynamiek hier is dit eigenlijk de enige stad in Nederland waar ik wil wonen. Altijd in verandering en lekker no-nonsense. Ik had een vliegende start als zelfstandig ondernemer in 1999, met culturele projecten tijdens het culturele hoofdstad jaar. Schreef 10 jaar over de stad om bezoekers wegwijs te maken, totdat we populair werden en ik mijn focus verlegde naar het ontwikkelen van unieke kunsttours voor professionals en een kunstminnend publiek. Vanaf de vijfde editie van Art Index Rotterdam ben ik Erika’s tourpartner. Met specifieke tourconcepten sluiten we aan bij het actuele kunstaanbod, bieden we gasten een platform, brengen we verbinding tijdens kunst- en culturele evenementen en volgen we altijd de publieke kunstcollectie en street-art in de context van de veranderende stad. Het is fijn dat we weten wat er speelt in de stad, dankzij onze eigen kunst-achtergrond, het uitgebreide lokale netwerk en het feit dat we sinds 2018 een structurele rol vervullen in het bieden van een actueel overzicht aan hedendaagse kunst in Rotterdam, plus de verbinding door mijn kunsttours. Ik gebruik de stad als mijn canvas en met een aansprekend touraanbod kleur ik deze steeds weer in met kunstbelevingen voor een brede doelgroep. Op aanvraag lever ik maatwerk aan tours, routes, kunstwandelingen, zoals voor de Rotterdam Art Week maar ook voor privépersonen en groepen. 

Erika: Ik ben een paar jaar geleden naar Rotterdam verhuisd en ik beschouw de stad nu als mijn thuis. Mijn relatie met de stad begon met Art Index. Dat kwam voort uit een persoonlijke behoefte om een centraal platform te hebben dat zich richt op de hedendaagse kunstscene in Rotterdam. Ik ontdekte dat veel mensen dat verlangen deelden. Sindsdien groeit Art Index. Tegenwoordig is het niet alleen een lijst; we organiseren ook activiteiten en evenementen en we hebben sinds 2020 een online magazine met interviews en videoreviews. Ik ben getuige geweest van de snelle veranderingen in het stadsbeeld en de kunstscene en ik heb het gevoel dat ik deze veranderingen actief meemaak, waardoor mijn relatie met deze stad nog sterker wordt. Ik zet me in om een dieper begrip van en plezier voor hedendaagse kunst te bevorderen, door de Rotterdamse kunstscene in dialoog te plaatsen en de aandacht te vestigen op lokale tentoonstellingen, kunstenaars, curatoren en hun werk. Ik probeer een stem te geven aan de actieve deelnemers van deze kunstscene, zodat het publiek hen kan leren kennen en hun initiatieven en passies kan begrijpen.

Waar kijk je het meest naar uit tijdens de komende editie van Rotterdam Art Week? 

Anne-Marie: Het is altijd opwindend als de stad bruist door de kunst. Inspiratie opdoen, netwerken, mezelf verrassen door nieuwe dingen te ontdekken en anderen deelgenoot te maken van mijn eigen enthousiasme hoort absoluut bij deze periode. Naast Art Rotterdam en Object Rotterdam — altijd mijn pijlers tijdens Rotterdam Art Week — zal ik zelf ook alle vijf de routes doen, om mezelf te laten verrassen door plekken waar ik niet vaak kom. Ik ben benieuwd naar de groepsshows en open studio’s. Naar Weisbard en ROOF-A. The New Current in Brainpark en PB3. Studio Seine en A Tale of a Tub, beiden verstopt in West. Het programma in Garage Rotterdam, het Steurgebouw,  HI.M, Het Nieuwe Instituut, Fruitvis, de Kunsthal, het Keilepand en uiteraard Kunstavond XL. En naar hoe de Kunst&Poetry koppels dit jaar uitpakt met originele kunst op verschillende locaties op de Wilhelminapier, Katendrecht en Afrikaanderwijk. 

Erika: Naast Art Rotterdam wil ik ook graag een aantal tentoonstellingen uitlichten die openen tijdens Rotterdam Art Week. Denk aan de tentoonstelling van Simon Keizer, de artist in residence van de Hamburger Community in Roodkapje. Daar kun je het helende potentieel van kunst ontdekken, dat bovendien iedere dag anders zal zijn. Ik kijk ook uit naar het programma bij STEUR. Een spannende selectie aan kunstenaars maakt een gezamenlijke presentatie en in de grote zaal toveren twee internationaal erkende bewoners van het M4H-gebied, ontwerper Sabine Marcelis en kunstenaar Joep van Lieshout, de plek om tot een surrealistische speeltuin. Tot slot wil ik de immer boeiende audiovisuele kunsten van The New Current onder de aandacht brengen. Hun missie sluit naadloos aan bij de onze: goede kunst onder de aandacht brengen en kansen creëren voor jong talent. Als insider vind ik het belangrijk om de presentatie van Open Studio Borgerstraat te noemen, met meer dan 100 speciaal voor Rotterdam Art Week gemaakte posters over het voortdurende debat over het gebrek aan studioruimte in Rotterdam. 

Anne-Marie: Ik heb ook zin om samen met Erika, voor het 3e jaar als Art Index team, de gratis Meet Rotterdam tours te verzorgen tijdens Rotterdam Art Week. Op vrijdag 19 mei om 11 uur de Meet Rotterdam @ Art Rotterdam tour en op zaterdag 21 mei om 15 uur de Meet Rotterdam @ Object Rotterdam tour. Het is voor mij bijzonder omdat wij deze tours samen vormgeven. We tillen als het ware de Rotterdamse laag aan galeries, kunstenaars en makers op. Door deze focus ontstaan er vanzelf thema’s, die zelfs ons steeds weer verrassen. Het is een mooie manier om op informele wijze kennis te maken met ons als team, de kunstscene en kunst & design in Rotterdam. 

Fotograaf: Wilfried Lentz | tentoonstelling “Urgent” van Michael Portnoy | Rotterdam, feb 2020

Tip

Heb je geen zin om zelf op pad te gaan? Boek dan een ticket voor één van de begeleide Art Index Rotterdam rondleidingen. Aanmelden kan per email op tours@artindexrotterdam.nl.

• De Museum Park Art Walk op zaterdag 21 mei van 10:30 – 12:00/30 uur. Een ‘quick start’ met o.a. een rondje op het dak van Depot Boijmans Van Beuningen, een Kunsthal minitour in Calder Now! en ontmoet de parkbegrenzers Huis van de Fotografie en Weisbard.

• First Steps Art Walk op zondag 22 mei van 10:00 – 12:00/30. Een originele kijk op de stad door de kunst te volgen op zoek naar de oorsprong van Rotterdam. Een wandeling vol geschiedenis, kunst op straat en architectuur. Deze sluit aan bij Do-It-Yourself-route 3: Centrum/Noord/Oost. 

#ASK: Johannes Langkamp

 Misschien heb je het innovatieve werk van de Duitse kunstenaar Johannes Langkamp al gezien in de nieuwe tentoonstelling ‘Art is the Antidote’ in Museum Voorlinden. Of in het nieuwe depot van Museum Boijmans van Beuningen, waar zijn werk ‘Pleased to Meet You’ tentoongesteld wordt: een bank met een vrolijk, geel lopende-band-systeem. Dat is het leuke aan het werk van Langkamp, het roept vaak een bepaalde herkenning op. Beweging en een bepaalde speelsheid zijn daarbij terugkerende elementen. Als kijker vraag je je soms af hoe zijn machines precies werken. Tijdens Rotterdam Art Week kun je een bezoek brengen aan zijn studio in het Steurgebouw in Rotterdam, dat voor de gelegenheid wordt opengesteld voor bezoekers. Gilbert Curtessi richtte deze broedplaats op voor makers uit uiteenlopende disciplines en je vindt er dan ook ateliers van kunstenaars als Ward van Gemert en Laurids Gallée en designers als Sabine Marcelis. Vandaag stellen we een aantal vragen aan Johannes Langkamp, wiens werk vorig jaar tijdens Rotterdam Art Week werd aangekocht door Museum Voorlinden.

Pleased to Meet You (XL), 2022, courtesy Rademakers Gallery

Hoe komen jouw kinetische werken tot stand? Op welke manieren speel je met de waarneming van de kijker en welke reactie hoop je daarbij los te maken?

Ik speel vooral met mijn eigen waarneming en verwondering. Dankzij alledaagse kleine momenten vraag ik mij vaak af: wat gebeurt er als…? Wat gebeurt er als ik een vel papier van een gebouw laat vallen? Een spuitende spuitbus over de vloer laat rollen? Of als ik een houten bankje maak met 1000 wielen? Uit die ene vraag volgt steeds een andere, waarbij onverwachte elementen leidend zijn. Door te spelen met situaties of materialen ontdek ik vondsten die ik vervolgens probeer te grijpen door middel van kinetische modellen of sculpturen. In principe is het een kort moment, gevolgd door een lang proces van materiaalexperimenten. Mijn werk ontstaat vanuit nieuwsgierigheid en vervolgens wil ik dan ook weten wat het werk doet met anderen. Of anderen ook in verwondering raken over de vreemde gewaarwording. Hoe werkt mijn waarnemingsmechanisme en hoe kan ik daarmee spelen of vaste kijkpatronen doorbreken om iets nieuws te activeren? 

Collectie Museum Voorlinden

Hoe is het om te werken in het Steurgebouw? Want maakt deze broedplaats bijzonder en op welke manieren kun je je praktijk verder uitwerken daar? Wat kunnen bezoekers verwachten als ze een bezoek komen brengen aan je atelier?

De omgeving van Steur, tussen allerlei medemakers, denkers en doeners, is belangrijk. Er heerst een eigenwijze en gedreven werkmentaliteit, wat voelt als thuiskomen. Af en toe vergeet ik dat ik eigenlijk een abnormaal dagelijks leven heb, mede dankzij de Steur-werkomgeving. Tijdens Rotterdam Art Week worden deze bijzondere omgevingen toegankelijk gemaakt. Werkplekken die bestaan voor individuele werkwijzen. In mijn geval is dat een atelier waarin ik op zoek ga naar het onbekende, door te experimenten en te falen. Mislukkingen bieden tenslotte de meest onverwachte en verrassende uitkomsten. Ofwel, het biedt iedereen een mogelijkheid om tijdens deze kunstweek een locatie-gebonden expositie te bezoeken met open werkplaatsen, waar naast de resultaten ook de maakprocessen te zien zijn. Zoals tal van testjes en gefaalde prototypes. De scheiding tussen wat rommel en kunst is, is soms klein.

Hoe zou je jouw band met de stad Rotterdam beschrijven?   

Rotterdam was altijd, ook voordat ik er 12 jaar geleden kwam wonen, mijn favoriete bestemming in Nederland. De rauwe kant van Rotterdam past bij mijn materiaalkeuze en bij het open staan voor het experiment. De open verbinding maken met mensen en de relatie tot het materiaal. Het contrast tussen fragiel en industrieel past bij Rotterdam en bij mijn werk. Het voelt levendig om mee te mogen stromen, mengen en vormen, in een stad die in beweging is (en hopelijk ook blijft).

Fotograaf Stacii Samidin

Waar kijk je het meest naar uit tijdens de komende editie van Rotterdam Art Week?  

Het zijn spannende tijden waarin ik voor het eerst deelneem aan de kunstbeurs Art Rotterdam in de Van Nellefabriek, in de stand van Rademakers Gallery uit Amsterdam. Voor deze gelegenheid heb ik een aantal nieuwe werken gemaakt. Kinetische sculpturen waarin je blik wordt verward door middel van papieren spiralen ,die door elkaar heen bewegen en worden aangedreven door tandwielen. Ik toon ook een nieuwe versie van het werk ‘Pleased To Meet You’, de houten bank met honderden wielen als zitoppervlak. In dit werk krijgt de gebruiker de ruimte om zelf te ontdekken. Maar evenzeer kijk ik uit naar de open expositie in het Steurgebouw. Vorig jaar was dit een primeur, waarbij ik twee werken aan Museum Voorlinden heb mogen verkopen, wat uiteraard uitzonderlijk was. Dit werk is nu te zien in de tentoonstelling ‘Art is the Antidote’. Voor de aankomende openstelling van het Steurgebouw maak ik een werk op dezelfde plek. Deze nieuwe installatie vraagt om een vernieuwd gebruik van de muur. Hoe dat zit kun je zien tijdens Rotterdam Art Week.

#ASK: Marten van Middelkoop & Joost Dingemans van Plasticiet

Plastic heeft onterecht een slechte reputatie, mede omdat veel mensen eerder aan biologisch katoen en afbreekbaar materiaal denken als we het hebben over duurzame materialen. Maar dan gaan we voorbij aan het feit dat juist het hergebruiken van plastic een buitengewoon goede manier is om het bestaande plastic een nieuw leven te geven. En dat is precies wat het Rotterdamse bedrijf Plasticiet doet. In plaats van het te verspillen vormen ze plastic om tot mooie, sterke en functionele materialen, geïnspireerd op natuursteen. Het resultaat is een reeks frisse en esthetische terrazzo-designs die vervolgens door henzelf en door designers worden omgevormd tot tijdloze designobjecten. Zo waren ze onder meer verantwoordelijk voor de inrichting van een Ace & Tate winkel, een display voor Collectible Curates bij MAD Paris, een inrichting van een Londense kapper, de entree van de Interieur Biennale Kortrijk en hun eigen serie Mother of Pearl.  Tijdens Rotterdam Art Week kun je een bezoek brengen aan hun studio in het Steurgebouw in Rotterdam, dat voor de gelegenheid wordt opengesteld voor bezoekers. Gilbert Curtessi is de drijvende kracht achter deze broedplaats. Hij wilde een plek creëren voor makers uit uiteenlopende disciplines en je vindt er dan ook ateliers van kunstenaars als Ward van Gemert en Laurids Gallée en designers als Sabine Marcelis. Hoe is het om te werken op zo’n dynamische plek? Voor deze editie van #ASK stellen we een aantal vragen aan de gezichten achter Plasticiet: Marten van Middelkoop & Joost Dingemans.  

Hoe en waarom zijn jullie Plasticiet gestart? Waar komt jullie focus op duurzaamheid vandaan en hebben jullie nog grote dromen die jullie met Plasticiet willen verwezenlijken? Bepaalde samenwerkingen bijvoorbeeld?

We zijn Plasticiet begonnen tijdens het studeren aan de kunstacademie, waarbij we de opdracht kregen om te manoeuvreren binnen hoe wij een toekomstige economie voor ons zagen. Ikzelf (Joost) heb altijd moeite met het verwezenlijken van mijn ontwerpen als ik virgin materiaal gebruik, dus voor mij is recyclen of duurzaam creëren een must. Marten en ik zijn in India geweest, waar we op kleinschalig niveau allerlei ambachtslieden, op de meest creatieve manieren, gebruiksvoorwerpen zagen maken voor de lokale industrie, en allemaal gemaakt van afvalstromen. Dit was en is nog steeds een gigantische inspiratiebron; niets hoeft te vergaan. We hebben tijdens het proces besloten dat we een halffabricaat wilde maken van plastic, om gebruikers hun creativiteit te laten stromen, maar ook de verantwoordelijkheid op zich te laten nemen. Wat je zelf maakt is meer waard dan iets wat je koopt in een winkel. Onze droom is om dusdanig te produceren dat we de focus kunnen vinden om zelf zo veel mogelijk te ontwerpen met het materiaal. Dit zou betekenen dat we een grote hoeveelheid gerecycled plastic de wereld in helpen en we onze passie volledig kunnen najagen. 

Ace And Tate store designed by Plasticiet with Ace And Tate, made by Teamwork. Picture credit: Lennart Wiedemuth

Hoe is het om te werken in het Steurgebouw? Wat maakt deze broedplaats bijzonder en op welke manieren kun je je praktijk verder uitwerken daar? Wat kunnen bezoekers verwachten als ze een bezoek komen brengen aan jullie studio?

Wij zitten nu zo’n 4 jaar in het Steurgebouw. Wat deze plek bijzonder maakt is dat er allerlei verschillende creatieven zitten en dat je buiten de drukke stad zit op een industrieterrein dat soms verlaten lijkt. De afgelopen vier jaar is er wel heel erg veel veranderd en komt er steeds meer bedrijvigheid en horeca deze kant op, wat tegelijkertijd leuk is maar ook een duidelijke vorm van gentrificatie is die nu van start gaat. Momenteel hebben we de vrijheid om te doen wat we willen, zonder dat we veel overlast zullen bezorgen omdat het hier zo dun ‘bevolkt’ is.  

Hoe zou je jouw band met de stad Rotterdam beschrijven? 

Ik ben hier zo’n 8 jaar geleden naartoe verhuisd terwijl ik eigenlijk nog nooit in Rotterdam geweest was. Ik begon de stad steeds meer te waarderen en als ik nu thuis kom dan herken ik mijn verleden steeds minder. Rotterdam kan op eerste opzicht een lelijke stad zijn, maar naarmate ze aan je groeit begin je de parels te vinden die de stad maken wat het is. Ik voel me hier thuis en op mijn plek.

#ASK: Kees de Groot van TEC ART

Sinds 2014 vindt tijdens Rotterdam Art Week ook TEC ART Festival plaats. Tijdens de Rotterdam Art Week staat de hele stad in het teken van hedendaagse kunst en design en TEC ART voegt daar onder andere rebelse tentoonstellingen, talks en dikke feesten aan toe. Hun programma in WORM is gelinkt aan urgente maatschappelijke ontwikkelingen en verhoudt zich expliciet tot de impact van technologie op onze samenleving, vandaag en in de toekomst. TEC ART bevindt zich op het spannende snijvlak van kunst, creatieve technologie en wetenschap en gaat dieper in op onderwerpen als fake nieuws, kunstmatige intelligentie, de dominantie van grote techbedrijven en robotica. Voor deze editie van #ASK interviewen we Kees de Groot, creative director van TEC ART, over wat we dit jaar mogen verwachten van het festival.

Kun je misschien alvast een tipje van de sluier lichten over wat er dit jaar te zien (en doen) zal zijn tijdens TEC ART? 

De afgesloten Boomgaardstraat naast WORM zal eens te meer worden getransformeerd tot een speelse open air cyberpunk arena, een festivalterrein met robotics, spacey performances, immersieve installaties, optredens, vuur en spektakel. Een oude Sovjethelikopter (die via Rusland in Hongarije belandde en dienst deed als lucht-ambulance en later als sproeihelikopter in de landbouw) fungeert als DJ Booth. De futuristische MadMax Wastelanders van Abacustheater rijden rond. De Move Around Soundsystems feesten op iedere plek. En zoals TEC ART betaamt zit het programma tjokvol games en video-installaties.

In de tentoonstellingszalen van TEC ART is een mix te vinden van internationale topkunst en aanstormend talent. Absoluut hoogtepunt is de game-installatie NEXT SPACE REBELS van Floris Kaayk, winnaar van De Volkskrant Beeldende Kunst Prijs en een Gouden Kalf. Spelers van Next Space Rebels zijn onderdeel van een activistische organisatie die zelf raketten bouwt en de ruimte inschiet om zo een onafhankelijk, vrij internet te waarborgen. Ook niet te missen is THE NEMESIS MACHINE van de Engelse kunstenaar STANZA; een 50m2 grote sculptuur over datacontrole en surveillancetechnologie.

Wat komt er allemaal kijken bij het opzetten van zo’n festival? 

We proberen de deelnemende kunstenaars en het publiek actief te betrekken bij elkaar én ons thema, dit jaar SO FUTURE, from Solarpunk to Metafuck. Hierdoor ontstaan nieuw samenwerkingen en verbindingen. De festivalervaring moet als een organisch geheel voelen, en niet enkel als losstaande programma’s. TEC ART, en ook zusterfestival GOGBOT in Enschede, zijn GESAMTKUNSTWERKEN. Qua productie betekent dit flexibel zijn en in een korte tijd extreem veel opbouwen (en afbouwen). De gehele Boomgaardsstraat wordt binnen een week totaal getransformeerd en onherkenbaar gemaakt.

Hoe zou je jouw band met de stad Rotterdam beschrijven?

Ik vind Rotterdam een fantastische inspirerende stad. Het culturele klimaat, de architectuur, het water, de havens, de schaal, de mensen. Maar vooral ook het oog op de toekomst 🙂

Waar kijk je het meest naar uit tijdens de komende editie van Rotterdam Art Week?

Alle prachtige kunst en de reacties van de bezoekers. Je merkt in die periode echt dat de algehele vibe in de stad compleet in het teken staat van kunst. We hopen wat TEC ART een welkome afwisseling te zijn binnen het complete programma. Met dank aan WORM, Rotterdam Festivals en OCW.

Bekijk hier: Next Space Rebels trailer 

#ASK Joep van Lieshout

Afgelopen jaar werd bekend dat Atelier van Lieshout samen met Powerhouse Company een ambitieus ontwikkelingsproject start: Brutus. Hiervoor wordt 10.000 vierkante meter in het M4H-gebied in Rotterdam-West omgetoverd tot een heus cultuurcluster, met onder meer tentoonstellingsruimtes, een beeldentuin, woningen en studio’s voor kunstenaars en een openbaar kunstlabyrinth. Er is daarbij zowel ruimte voor grote kunstenaars als voor aanstormend talent en alle kunstdisciplines komen voorbij: van sculptuur tot performance, van tekening tot video. Vanaf 2022 is Brutus alvast als tentoonstellingsruimte geopend op de huidige locatie, verspreid over Keileweg 10 tot en met 18. Nu en tijdens Rotterdam Art Week kun je in het voormalig havencomplex onder meer tentoonstellingen zien van de beroemde tweeling L.A. Raeven, de Amerikaanse kunstenaar Alexandra Phillips en Atelier van Lieshout. Wij stellen daarom een aantal vragen aan het creatieve brein achter het project: Joep van Lieshout.


Zou je ons iets meer willen vertellen over Brutus?

Van Lieshout: “Brutus is eigenlijk een soort antwoord en een aanvulling op het hedendaagse Rotterdamse cultuurlandschap. Geen museum zoals de grote officiële instellingen die we kennen, maar echt een plek waar de kunstenaar de hoofdrol heeft. We noemen het een ‘artist driven playground’, omdat er echt wordt gedacht vanuit de kunstenaars, voor kunstenaars. We concentreren ons daarbij op meeslepende solotentoonstellingen van kunstenaars die we de ruimte en een platform geven, naast thematische tentoonstellingen met een kritisch of schurend karakter. Met Brutus willen we een geheel eigen biotoop creëren, die bestaat uit een cultureel centrum van 10.000 vierkante meter, gecombineerd met woningbouw en voorzieningen. Er ontstaat dan een soort machine waarvan de losse elementen elkaar mogelijk maken. De grootste uitdaging op dit moment is het krijgen van een omgevings/bouwvergunning, dat hangt nog af van bepaalde onderzoeken en het definitieve bestemmingsplan.”


Dat bestemmingsplan voor het tweede deel van het project ligt op dit moment klaar bij de gemeente. Er worden straks onder meer drie woontorens gebouwd, geïnspireerd op de utopische brutalistische bouwstijl waar het initiatief zijn naam aan ontleent. Hierin komen maar liefst 750 woningen en studio’s voor kunstenaars. Op die manier creëert Van Lieshout een meer permanente plek voor de kunstenaars die vaak als eerste ruimte moeten maken wanneer een wijk populair wordt bij projectontwikkelaars en het grote publiek. Deze nieuwbouwwerken zullen goed passen bij het havengebied: ongepolijst en rauw, net als de stad. Als de vergunningen rond zijn kan de bouw in 2024 van start gaan.

Schetsimpressie BRUTUS Voedseltuin


Hoe zou je jouw band met de stad Rotterdam beschrijven?

Van Lieshout: “Ik werd destijds door iedere academie afgewezen, behalve door de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Op m’n 16e verhuisde ik naar de stad en vanaf dat moment ben ik kunst gaan maken. De stad heeft mij altijd goed gelegen, het is een ‘no nonsense’ stad met een praktische ‘niet lullen maar poetsen’-mentaliteit. Dat sprak me meteen erg aan. De stad heeft me bovendien veel mogelijkheden geboden. Over de lege gebouwen in de haven zeiden de gemeente of particuliere eigenaren: “gebruik die maar”. Daar deden ze niet zo moeilijk over. Ik heb daardoor veel kansen gekregen om mijn werk te ontwikkelen en ik werk nu al ruim 35 jaar in het havengebied. Die dankbaarheid wil ik ook teruggeven, daarom bouwen we voor Brutus straks veel sociale woningen en ateliers voor kunstenaars. Dat is een integraal onderdeel van het project, want er vindt veel projectontwikkeling plaats in de wijk, wat concreet betekent dat kunstenaars die nu in oude loodsen werken, en belangrijk zijn geweest voor de huidige populariteit van de wijk, daar straks niet meer kunnen wonen en werken vanwege de stijgende prijsniveaus. Gentrificatie maakt het kunstenaars erg moeilijk, daarom willen we iets terugdoen zodat zij ook op de langere termijn hun creatieve stempel op het gebied kunnen blijven drukken.”


Waar kijk je het meest naar uit tijdens de komende editie van Rotterdam Art Week? 

Van Lieshout: “Wat ik erg fijn vind aan deze en vorige editie is dat het in de zomer en het voorjaar plaatsvindt, waardoor het veel meer gaat leven in de buitenlucht. Daardoor lopen mensen veel vaker spontaan tegen dingen aan. Ik nodig iedereen uit om de stad te verkennen, te voet of te fiets.” 

Bekijk het programma hier